Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

DRACULA (made in Greece)

Πάντως είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρων αυτό που συμβαίνει στην Ελληνική κοινωνία και πιο συγκεκριμένα στην Ελληνική πολιτική σκηνή.

Τις τελευταίες ημέρες "παίζει" πάρα πολύ ο κος Μαγγίνας για τις γνωστές σε όλους παρανομίες του (δεν ξέρω αν η λέξη "παρανομίες" είναι η πρέπουσα για τη περίπτωση, ο κος Καραμανλής ίσως να γνωρίζει καλύτερα αν η κατοχή αυθαίρετης κατοικίας, η απασχόληση ανειδίκευτων, ανασφάλιστων και χωρίς άδεια παραμονής στη χώρα αλλοδαπών, η κατάχρηση εξουσίας και οι "ρουσφετολογικές" προσλήψεις αποτελούν παρανομίες..ελπίζω κάποια στιγμή να μας ενημερώσει σχετικά).

Ακούγοντας όλο αυτό το ντόρο που γίνεται, στο μυαλό μου ήρθε ένας μύθος (ίσως επιτέλους κατάλαβα και το γνωστό σλόγκαν του ΕΟΤ....ποιός ξέρει, όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος), ο μύθος του Κόμη Δράκουλα.

Θα μου πείτε μάλλον ότι έχω πρόβλημα, αλλά πριν βγάλετε γρήγορα συμπεράσματα για σκεφτείτε λίγο πιο ψύχραιμα.

Σαν νέοι Δράκουλες, οι αγαπητοί σε όλους Εκπρόσωποι του Έθνους κρύβονται μέσα στο σκοτάδι του λαμπρού πύργου ο οποίο ονομάζεται "Βουλή της Ελλάδος" (εναλλακτικά μπορεί να βρίσκονται και στους πραγματικά αμέτρητους, αυθαίρετους πύργους που έχουν χτίσει με το "αίμα" μας) και εκεί ρουφάνε αχόρταγα το αίμα χιλιάδων θυμάτων. Θύματα τα οποία έχουν "παραμυθιάσει" με υποσχέσεις πλούτου, χλιδής, πολυτέλειας, αιώνιας ζωής και δύναμης.

Πίνουν, πίνουν, πίνουν και κανένας δεν μπορεί να τους σταματήσει.

Έρχεται όμως η στιγμή που όλοι γνωρίζουμε, η στιγμή κατά την οποία ο Δράκουλας είναι αδύναμος, η στιγμή την οποία αυτό το ανίκητο τέρας γίνεται στάχτη. Η στιγμή που η αχτίδες του ήλιου αγγίζουν το δέρμα του (στη δική μας περίπτωση το αδύναμο σημείο των εγχώριων Δρακουλάκων είναι η Ανατολή του Κυβερνητικού Σχήματος). Με το που μπαίνει στο Κυνερνητικό Σχηματισμό ο Έλληνας Δράκουλας αρχίζει να σιγοψήνεται.

Όμως τα αδέρφια του δεν τον αφήνουν αβοήθητο, ακόμα και αυτά τα ανθρωπόμορφα τέρατα έχουν ψυχή, τον μαζεύουν ξανά στα άδυτα των σκοτεινών πύργων:

"Πού πάς ρε χαζέ; Έλα μέσα να συνεχίσεις το φαγοπότι..μη βγαίνεις έξω θα καείς! Δεν βλέπεις ότι έχει ανατείλει ένας τεράστιος Πράσινος (καθαρά χρονική συγκυρία, κάποια άλλη τετραετία θα είναι πάλι Μπλέ) ήλιος;"

Και έτσι ο Δρακουλάκος ξαναμπαίνει στους σκοτεινούς αυθαίρετους πύργους και στο σκοτεινό πύργο της πλατείας Συντάγματος, οπού απολαμβάνει την ασφάλεια της "Συνταγματικής Αθανασίας" και συνεχίζει την αχόρταγη αφαίμαξη των χιλιάδων θυμάτων του, αναρρώνοντας παρέα με τα πολύχρωμα αδέρφια του σαν να μην συνέβη απολύτως τίποτα.

Άντε στην υγειά μας!!!




2 σχόλια:

newManifesto είπε...

αν δεν ήταν οι δημοσιογράφοι τι θα ήξερες για τις παρανομίες των υπουργών?

Ψυχάκιας είπε...

..ότι ξέρεις και εσύ για τους υπόλοιπους Βουλευτές τώρα που έχουμε δημοσιογράφους.

ΤΙΠΟΤΑ.

Γιατί αγαπητέ μαθαίνουμε τις παρανομίες μόνο των υπουργών; Το ετήσιο πόθεν έσχες των Εκπροσώπων του Έθνους σου φαίνεται "πεντακάθαρο";

Μήπως οι φίλοι μας οι Δημοσιογράφοι σερβίρουν τα "ρεπορτάζ" της εκάστοτε αντιπολίτευσης εξυπηρετώντας πολιτικές σκοπιμότητες (αφιλοκερδώς φυσικά);

Το αυθαίρετο Μαγγίνα πόσα χρόνια βρίσκεται στη θέση του αγαπητέ;

Γιατί οι Δημοσιογράφοι το πήραν χαμπάρι τώρα;

Το ίδιο "αυθαιρετάκι" δεν είχε ο Μαγγίνας και σαν "απλός" βουλευτής;

Τους ίδιους φιλοξενούμενους Ινδούς δεν είχε;

Τα παιδιά, ανήψια, εγγόνια, γυναίκες, γκόμενες, γκόμενοι κλπ των 300 αγαπητέ πού δουλεύουν; Μήπως σε κανένα εργοστάσιο; Δεν νομίζω.

Ο Τσιτουρίδης ήταν Άγιος πρίν υπουργοποιηθεί;

Όταν ο Μαγγίνας ξανακρυφτεί στα "απλά" Βουλευτικά έδρανα, χώρις το Υπουργικό αξίωμα, ποιός δημοσιογράφος θα μας ενημερώνει για τις παρανομίες του; Ποιόε δημοσιογράφος θα απαιτείσει την παραδειγματική τιμωρία του; Ποιός δημοσιογράφος θα ασχοληθεί με τον Μαγγίνα και τον Ιανουάριο κόντρα στη μόδα της επικαιρότητας;

Μήπως εκείνος ο οποίος μας ενημέρωνε και για την αντίστοιχη περίοδο ανάρρωσης του κου Τσιτουρίδη, πρίν υπουργοποιηθεί για 2η φορά;

Αγαπητέ τα καλύτερα ρεπορτάζ τα κάνει η εκάστοτε αντιπολίτευση, οι δημοσιογράφοι απλώς τα "σερβίρουν" σαν καλά πολύχρωμα ταχυδρομικά περιστεράκια.

Καλησπέρα και σε σένα!