Νέες Δημοσιογραφικές Επιτυχίες

Για να μην είμαστε συνεχώς άδικοι, με τους φίλους μας τους Δημοσιογράφους πρέπει να τους αναγνωρίσουμε τις επιτυχίες που πραγματοποίησαν τις τελευταίες ημέρες μετά τη σεισμική δόνηση στη περιοχή της Μεθώνης. Ποιο συγκεκριμένα:

1. Κατάφεραν 3 (μόνο!) ημέρες μετά το σεισμό να βρουν τη δημοσιευμένη(!) έκθεση-πρόβλεψη της ομάδας ΒΑΝ και φυσικά να ξεκινήσουν το γνωστό copy-paste κατηγορητήριο προς κάθε εμπλεκόμενο φορέα.

2. Κατάφεραν να "ξεσκεπάσουν" την έλλειψη γνώσεων και επιστημονικής κατάρτισης των σεισμολόγων με τις εύστοχες copy-paste ερωτήσεις τους. Όπως: "Να μείνουν οι κάτοικοι έξω από τα σπίτια τους;" ή "Να περιμένουμε νέο σεισμό ή όχι;". Σημειωτέο ότι αυτές οι ερωτήσεις έγινα 15(!) ολόκληρα λεπτά μετά τη πρώτη δόνηση. Καλή ερώτηση πραγματοποιήθηκε και από δημοσιογράφο της κρατικής τηλεόρασης, και ήταν η εξής: "Μιά φίλη μου παρατήρησε ότι όποτε γίνεται σεισμός στην Ινδονησία λίγες μέρες αργότερα γίνεται και στην Ελλάδα..Ισχύει όντως αυτό;"

3. Επέδειξαν επαγγελματική και κοινωνική ωριμότητα καθώς ψύχραιμα ενημέρωναν συνεχώς το κόσμο ότι περιμένουμε νέο μεγάλο σεισμό.

4. Μετέφρασαν με άριστη επιστημονική μεθοδολογία όλες τις δημοσιευμένες εκθέσεις της ομάδας ΒΑΝ και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι περιμένουμε νέο μεγάλο σεισμό στο "τετράγωνο" που περικλείει την Πελοπόννησο (βλέπε φώτο). Για την ιστορία αναφέρω ότι η ομάδα ΒΑΝ διαφωνεί με το συμπέρασμα των δημοσιογράφων αλλά....ποιος τους δίνει σημασία;

5. Κατάφεραν για πρώτη φορά (όσο θυμάμαι τον εαυτό μου τουλάχιστον) να καταφέρουν το "μόνιασμα" όλων των Ελλήνων σεισμολόγων στα εξής συμπεράσματα:
"Οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις των σεισμολόγων είναι όχι επιστημονικό αλλά κοινωνικό φαινόμενο"
"οι συγκρούσεις των Ελλήνων σεισμολόγων οφείλονται στο γενικότερο φαινόμενο έλλειψης κοινωνικού επιπέδου και ποιότητας"
"ότι οι Δημοσιογράφοι δεν είναι Επιστήμονες(;)"
"ότι στη Ελλάδα δεν υπάρχει αξιοκρατία(;)"
"ότι όλη η φαγωμάρα γίνεται κάθε φορά για τα κονδύλια και τις θέσεις(;)"

6. Συντόνισαν εξειδικευμένες ομάδες σχολιασμού των θεμάτων Σεισμολογίας αποτελούμενες από προσωπικότητες τις Επιστημονικής κοινότητας όπως ο Χαρδαβέλας και ο Γιακουμάτος.

7. Βιντεοσκόπησαν κάθε κομμάτι σοβά και κάθε ρωγμή σε κάθε σπίτι της Μεθώνης με σκοπό να αρχειοθετηθεί το υλικό και να δοθεί προς χρήση στην τεχνική υπηρεσία της κοινότητας. Έως τότε απλά το προβάλλουν για ενημερωθεί πλήρως ο Έλληνας πολίτης.

8. Αναπαρήγαγαν συχνά το επιστημονικό συμπέρασμα σύμφωνα με το οποίο αν η εν λόγω σεισμική δόνηση δεν είχε επίκεντρο σε θαλάσσιο χώρο θα θρηνούσαμε θύματα. Στο συγκεκριμένο συμπέρασμα κατέληξαν μετά από έντονες επιστημονικο-δημοσιογραφικές διεργασίες και μας το παρουσίαζαν συνέχεια για να κατανοήσουμε επιτέλους ότι η τύχη μας προστατεύει.

Τέλος θα ήθελα να δηλώσω την ικανοποίηση μου και το αίσθημα ασφάλειας που νιώθω σαν Έλληνας πολίτης με τον αγώνα που δίνουν από κοινού, καταπατώντας τον επιστημονικό και ατομικό εγωισμό τους, όλοι οι Έλληνες σεισμολόγοι (ανιδιοτελώς) για την πρόβλεψη των σεισμικών γεγονότων.

Περίεργο.....

..παραθέτω ένα τμήμα από ρεπορτάζ της Καθημερινής (10.02.08).


Τρία κυκλώματα συμφερόντων αντιδρούν στον φόρο καυσίμων

Ενεργοποιούνται μέσα σε διυλιστήρια - "Ευυπόληπτοι" νυκτερινοί διανομείς και πρατήρια χωρίς άδεια

Τρία διαφορετικά κυκλώματα κρύβονται, σύμφωνα με πληροφορίες, πίσω από τη "γραμμή αντίστασης" που προβάλλεται στην εφαρμογή του μέτρου της εξομοίωσης του φόρου στα καύσιμα από τις 15 Φεβρουαρίου.

1. Το πρώτο αφορά σε κυκλώματα που δρούν μέσα σε διυλιστήρια και τα οποία εντοπίσθηκαν να διοχετεύουν πετρέλαιο με μεγάλη δόση θείου, γεγονός το οποίο παραπέμπει σε αποχρωματισμό.

2. Το δεύτερο έχει να κάνει με πρατήρια, τα οποία λειτουργούν ανά την Ελλάδα χωρίς άδεια, αλλά με ΑΦΜ (άγνωστο πώς).

3. Το τρίτο κύκλωμα αφορά σε παράνομο δίκτυο διακίνησης υγρών καυσίμων, που αποτελείται από πρόσωπα τα οποία "στο φως της ημέρας" είναι υπεράνω κάθε υποψίας (μεταξύ αυτών υπάρχουν ευυπόληπτοι δημόσιοι και ελευθεροι επαγγελματίες), αλλά τη νύχτα αναλαμβάνουν το έργο της διανομής. Εννοείται ότι γι΄άυτή, τη δεύτερη εργασία, δεν έχουν καμία άδεια, αλλά απλώς τη συγκατάθεση των εταιρειών.

..και αναρωτιέμαι:

"Αυτή η χώρα έχει τόσα ¨παραμάγαζα¨ τα οποία θησαυρίζουν λόγω του χάους. Αν σε κάθε ένα από αυτά τα ¨παραμάγαζα¨ απασχολούνται δέκα από όλους εμάς..τότε ποιοι έχουν μείνει και φωνάζουν για αλλαγές και διαφάνειες;; Μήπως τελικά όλοι αγωνιζόμαστε για ¨διαφάνειες¨ στον ελεύθερο χρόνο μας....όταν δεν κλέβουμε τους υπόλοιπους;;"

Η νόσος της δημοσιότητας

Tου Παντελη Μπουκαλα

Ψυχοτρόπο; Αναβολικό; Ναρκωτικό; Ποιος χαρακτηρισμός ταιριάζει αλήθεια στη δημοσιότητα, αν κρίνουμε από τα βαριά συμπτώματα που εμφανίζουν όσοι τη γεύονται σε μεγάλες ποσότητες και κυρίως από τα αθεράπευτα συμπτώματα εκείνων που, για να την ξαναγευτούν, χορογραφούν τον ίδιο τους τον αυτοεξευτελισμό; Ναι, καμιά αντίρρηση, όλοι μας θέλουμε να αφήσουμε ένα σημαδάκι πάνω στην άμμο του χρόνου. Και όλοι μας, ποιος λίγο - ποιος πολύ, θέλουμε να συζητούν το όνομά μας. Αλλά να το συζητούν για να το παινέψουν ή έστω και για να το κρίνουν επειδή κάτι σοβαρό δοκιμάσαμε να κάνουμε και απλώς αστοχήσαμε ή δεν πετύχαμε όσο όριζαν οι επιθυμίες μας. Μια τέτοια επιθυμία θα τη θεωρούσαν ανθρώπινη και λογική και οι ψυχαναλυτές μας και οι εξομολογητές μας, αν είχαμε. Αλλά τον πόθο «να γίνεις θέμα» και να σε κουβεντιάσουν ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει την αυτογελοιοποίησή σου, όχι, κανένας δεν θα τον έβρισκε φυσικό.

Και όμως. Αυτή κατάντησε να είναι η καινούργια μας φυσικότητα. Η γυάλινη. Ενα σωρό άνθρωποι, «επώνυμοι» και «ανώνυμοι», «γνωστοί επαγγελματίες» και αργόσχολοι, «λοιποί πολίτες» ή αυτοθαυμαζόμενα μέλη μιας κάποιας ελίτ, «ώριμοι» και «ανώριμοι», δείχνουν να έχουν προσβληθεί από τον ιό της αναγνωρισιμότητας, να πάσχουν από τη νόσο της δημοσιότητας. Παντρεύονται – και ο γάμος τους γίνεται με είκοσι κάμερες παρούσες, σε απευθείας σύνδεση με τα ιδιωτικά κανάλια, που δεν λένε ποτέ όχι σε τέτοιου είδους θέματα. Χωρίζουν – και πάλι με τις κάμερες μπροστά, όχι απλώς για να καταγράφουν τα κωμικοτραγικά γεγονότα αλλά κατ’ ουσίαν να υπαγορεύουν το σενάριό τους και να τα σκηνοθετούν. Ξανασμίγουν – ιδού και πάλι οι κάμερες, να απαθανατίζουν ένα παντελώς αδιάφορο συμβάν και να το παρουσιάζουν σαν συγκλονιστικό. Τσακώνονται, μαλλιοτραβιούνται, κοπανιούνται – πάντοτε με τους ειδικευμένους ρεπόρτερ σε απόσταση αναπνοής και καταγραφής· και αν τύχει να μην είναι μπροστά, ε, οι παθόντες τις περιμένουν, αφήνοντας τα αίματα να τρέχουν, ώστε να υπάρχουν τα πειστήρια της βίας και του δράματος.

Αλλά ποιο είναι το πραγματικό δράμα, αν όχι το σύνδρομο στέρησης που κατακυριεύει όσους είναι πεπεισμένοι αφενός πως ο κόσμος όλος έχει κέντρο τη μεγαλειότητά τους, αφετέρου πως η ζωή τους έξω από το γυαλί είναι όχι απλώς ασήμαντη και άδεια, αλλά απολύτως ανύπαρκτη; Οι αμέτρητες εκπομπές αβάσταχτης ελαφρότητας κανιβαλίζουν ώρες ολόκληρες. Τροφή δεν τους λείπει ποτέ. Γιατί πληθαίνουν συνεχώς όσοι προσφέρουν οικειοθελώς τα αισθήματά τους, τα κλάματά τους, τα δράματά τους, για να ’χει το θεριό να καταβροχθίζει.

http://news.kathimerini.gr

Άντε πάλι...

Στις τελευταίες θέσεις η Ελλάδα στην επιδόση της καινοτομίας

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 29η θέση μεταξύ 37 χωρών σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις στην καινοτομία,σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό πίνακα επιδόσεων στην καινοτομία, που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η χώρα μας συγκαταλέγεται στις χώρες που καλύπτουν το χαμένο έδαφος στην καινοτομία.

Τις πρώτες θέσεις στην κατάταξη καταλαμβάνουν η Σουηδία, η Ελβετία και η Φινλανδία, ενώ τις τελευταίες θέσεις καταλαμβάνουν η Τουρκία, η Ρουμανία, η Λετονία και η Βουλγαρία. Στον πίνακα αξιολογούνται ειδικότερα μια σειρά από κριτήρια, όπως η κατοχύρωση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, τα κίνητρα που δημιουργούνται για καινοτόμες δράσεις, η προώθηση των γνώσεων και το επιχειρηματικό πνεύμα.

Σύμφωνα τον ευρωπαϊκό πίνακα επιδόσεων στην καινοτομία οι 37 χώρες χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες ανάλογα με τις επιδόσεις τους. Στην κατηγορία με «τους ηγέτες στην καινοτομία» περιλαμβάνονται η Σουηδία, η Ελβετία, η Φινλανδία, το Ισραήλ, η Δανία, η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ, οι οποίες εμφανίζουν επιδόσεις πάνω από το μέσο όρο των «27».

Στην κατηγορία των χωρών με επιδόσεις χαμηλότερες από τους ηγέτες της καινοτομίας αλλά κοντά ή πάνω από το μέσο όρο των «27», περιλαμβάνονται το Λουξεμβούργο, η Ισλανδία, η Ολλανδία, η Ιρλανδία, η Αυστρία, η Γαλλία, το Βέλγιο και ο Καναδάς.

Στην κατηγορία των χωρών με τους «μέσους καινοτόμους» περιλαμβάνονται η Αυστραλία, η Εσθονία, η Σλοβενία, η Νορβηγία, η Τσεχία, η Ιταλία, η Κύπρος και η Ισπανία, οι οποίες εμφανίζουν επιδόσεις κάτω από το μέσο όρο των «27».

Στην κατηγορία με τις χώρες μέλη που «καλύπτουν το χαμένο έδαφος», περιλαμβάνονται η Ελλάδα, η Μάλτα, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Πολωνία, η Κροατία, η Βουλγαρία, η Πορτογαλία, η Λετονία και η Ρουμανία. Οι χώρες αυτές εμφανίζουν επιδόσεις κάτω από το μέσο όρο των «27», πλησιάζοντας ωστόσο σταδιακά το συγκεκριμένο ποσοστό.

www.kathimerini.gr

Πλουσιοπάροχο...

N.Y. Times: Πλουσιοπάροχο το συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας

«Η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο πλουσιοπάροχα συνταξιοδοτικά συστήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση» υποστηρίζει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» (New York Times), σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα για τις χθεσινές απεργιακές κινητοποιήσεις. Μεταξύ άλλων, τονίζεται ότι η απεργία πραγματοποιήθηκε δύο μέρες πριν από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για τα νέα μέτρα στο Ασφαλιστικό.

«Η κυβέρνηση προωθεί τη συνένωση περίπου 170 συνταξιοδοτικών ταμείων, καθώς και την παροχή κινήτρων για την παραμονή στο ενεργό εργατικό δυναμικό της χώρας, τόσο των ανδρών, όσο και των γυναικών, των οποίων τα κατώτατα όρια συνταξιοδότησης βρίσκονται στα 65 και 60 χρόνια, αντίστοιχα», αναφέρει το δημοσίευμα.

Στην ανταπόκριση αναφέρεται επίσης ότι «το υπάρχον συνταξιοδοτικό σύστημα αντιμετωπίζει έλλειμμα 580 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε χρεοκοπία που θα επηρεάσει τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης» . Τέλος, τονίζεται ότι «η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή εκλέχθηκε υποσχόμενη την επιτάχυνση των οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών της χώρας, γεγονός όμως που δεν απέτρεψε τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων για τα προωθούμενα μέτρα» .

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άδικη Ζωή

Ο David Copperfield εξαφάνισε τον Πύργο του Άιφελ για λίγα λεπτά και έγινε φίρμα...Εμείς εξαφανίζουμε μια ολόκληρη χώρα επί χρόνια και τίποτα....Άδικη Ζωή!





(Βρες τί κρύβει η μαγική εικόνα..στείλε SMS με το όνομα σου και θα κερδίσεις τη δική σου εκπομπή στην TV ή τη δική σου αμερόληπτη εφημερίδα..Τα πάντα είναι στο χέρι σου!)

Η συμμετοχή είναι δύναμη..στείλε SMS.

Αυτοί οι άνθρωποι αμείβονται από μια επιχείριση..

Η επιχείριση "πουλάει" ένα "προϊόν"..

Το "προϊόν" "πουλάει"..

Το "προϊόν" το "αγοράζεις" εσύ..

Η επιχείρηση είναι κερδοφόρα..

Η επιχείρηση συνεχίζει να αμείβει αυτούς τους ανθρώπους..

Η επιχείρηση συνεχίζει να "παράγει" αυτό το "προϊόν"..

Εσύ συνεχίζεις να το "αγοράζεις"..

..Όλα καλά!

Μια εικόνα χίλιες λέξεις..

Αν είσαι "γραβάτας" είσαι παντού "αρχηγός". Ακόμα και πάνω σε μία μπουλντόζα είσαι στυλάτος, καθαρός, αραχτός και ωραίος. Είσαι ψηλά και ατενίζεις τα έργα σου(?), το κόσμο σου(?) τη δύναμή σου..

Αν είσαι εργάτης είσαι σκονισμένος, είσαι σκιά, είσαι πίσω από τη "σκάφη" της μπουλντόζας και βλέπεις μπροστά σου μόνο το "λαιμό" της, ίσα που φαίνεσαι
...ξεχνάς ποιος ελέγχει το μηχάνημα, ξεχνάς ποιος κρατάει το μοχλό, ξεχνάς ποιος έχει ανεβάσει τη "γραβάτα" εκεί επάνω..




Σταμάτα να ξεχνάς επιτέλους..

Δεν γίνονται έργα χωρίς εσένα..

Δεν γίνονται εξώφυλλα χωρίς εσένα..

Δεν γίνονται "γραβάτες" χωρίς εσένα!

Δύναμη..

"Κ" 20 Ιανουαρίου 2008, Τεύχος 242

Είμαστε αυτό που βλέπουμε;

Tης Τασουλας Καραϊσκακη

«Εχουμε αηδιάσει με αυτήν την υπόθεση, δεν θέλουμε άλλο να ασχολούμαστε». «Δεν πρόκειται να τιμωρηθεί κανείς». «Μπορεί κάποιοι να τιμωρηθούν, αλλά σίγουρα όχι όσοι εμπλέκονται σοβαρά στην υπόθεση». Γνώμες του κοινού σε τηλεοπτικό σταθμό για την έκβαση της υπόθεσης Ζαχόπουλου.

Δρυμεία κριτική, αλλά και απόσταση. Απογοήτευση αλλά και αδιαφορία. Μετά; Νομίζουμε ότι έχουμε κρατήσει έξω από τη ζωή μας το ροζ θρίλερ με τις πολιτικο-εκδοτικές διαστάσεις, όμως κάτι μάλλον έχει σταλάξει μέσα μας. Σήμερα, στην εποχή της εικόνας και των πολυμέσων δεν είμαστε πια οι ιδέες που έχουμε αποθηκεύσει στο κεφάλι μας, αλλά αυτό που είμαστε ικανοί να βλέπουμε... Καμιά φορά νομίζουμε ότι η σωρεία των εικόνων που λαμβάνουμε, αυτό το συνονθύλευμα από αντιφατικές και ετερόκλητες πληροφορίες, μας αφήνουν ανέγγιχτους, αλώβητους, ανεπηρέαστους, αφού είμαστε τόσο κοντά αλλά στην ουσία και τόσο μακριά από την πηγή τους. Δεν είναι έτσι. Το ημερήσιο χρωματιστό φανταχτερό «κουβάρι» εικόνων και ήχων που μας έχει εκπλήξει, σοκάρει, εντυπωσιάσει, πέρα από το έκδηλο, έχει και ένα βαθύ κρυφό νόημα. Σημαντικό, γιατί συνήθως ξεφεύγει από τον έλεγχο της συνείδησης, δεν το ψάχνουμε, δεν προσκρούει στην ενστικτώδη αντίσταση που προβάλλουμε σε ό,τι μοιάζει προφανές ή κραυγαλέο, αλλά κατά πάσα πιθανότητα εισχωρεί στον νου μας. Και σταλαγματιά σταλαγματιά, χτίζει νέες πρόσκαιρες αξίες.

Ετσι γινόμαστε σήμερα, στην εποχή της εικόνας, αυτό που βλέπουμε.

Τι είναι αυτό που βλέπουμε; Ενα ομογενοποιημένο «μίγμα» με σαρωτική δύναμη, που γκρεμίζει παλιούς φραγμούς, της τάξης, της παράδοσης, του γούστου, και διαλύει όλες τις διαφορές. Αναμιγνύει και μπερδεύει τα πάντα, όπως στο γάλα ομογενοποιούνται και κατανέμονται τα σφαιρίδια της κρέμας σε όλο το υγρό αντί να αφήνονται να επιπλέουν χωριστά στην επιφάνεια. Ετσι όμως καταστρέφονται όλες οι αξίες, αφού οι αξιολογικές κρίσεις προϋποθέτουν διακρίσεις. Η κουλτούρα της εικόνας είναι πολύ δημοκρατική. Αρνείται να κάνει διάκριση ανάμεσα ή ενάντια σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε.

Μπορούμε να βλέπουμε σε ένα «πακέτο» την ερωτική ζωή του Σαρκοζί και τους νεκρούς από τις επιθέσεις αυτοκτονίας στη Βαγδάτη. Τα στιλπνά φωτομοντέλα με τα αυτοκόλλητα σουτιέν αι τα πεινασμένα προσφυγόπουλα από την Κένυα. Τις μίζες και τα παιδικά χρόνια του νέου Αρχιεπισκόπου. Ενα κατεργασμένο μίγμα. Διασκεδαστικό, και μαζί κατασταλτικό για κάθε προσπάθεια και φιλοδοξία - δεν υπάρχουν κανόνες, άρα γιατί να αγωνιζόμαστε; Ισοπεδωτικό -διαστρεβλώνει τον κόσμο έτσι ώστε να φαίνεται πως ταιριάζει σε προκαθορισμένα καλούπια.

Το καλούπι με το όνομα «υπόθεση Ζαχόπουλου», πάντως, γνωρίζουμε όλοι -δεν γνωρίζουμε;- πως πάει να κλείσει: Αρραγές και ροζ...

http://news.kathimerini.gr

Ο ηγέτης και οι ευθύνες του

Tου Aλεξη Παπαχελα

Δεν ξέρω πόσο το έχουν αντιληφθεί οι πολιτικοί μας ηγέτες, αλλά η κοινή γνώμη «βράζει» αυτή την ώρα και περιμένει απαντήσεις. Ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του έχουν εγκλωβισθεί στη συνεχή διαχείριση μιας κρίσης που δεν λέει να τελειώσει. Και ασφαλώς δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την ψευδαίσθηση ότι πετυχαίνεις κάτι απλά και μόνο αν επιβιώνεις άλλη μια μέρα... Η πίεση είναι αφόρητη, το σκηνικό άγριο και άναρχο, αλλά κάποια ώρα που θα πέσει η σκόνη ο ψηφοφόρος θα ζητήσει τον λογαριασμό και θα ρωτήσει δύο πράγματα: «εσύ τι έκανες για να μπει τέρμα στην παρανομία και την ασυδοσία αυτών που κατάντησαν έτσι τη χώρα;» και δεύτερον «τι θετικό πέτυχες για τα κρίσιμα προβλήματα της χώρας;». Το να επιβιώνεις πολιτικά σε ένα νεοελληνικό Φαρ Ουέστ με μπρούτους επιχειρηματίες που απειλούν ο ένας να «σκίσει» τον άλλον, εκδότες - εκβιαστές κ.λπ. κ.λπ. είναι όντως ένας άθλος. Όταν όμως γύρω σου πέφτει ο κοινός παρονομαστής αξιών και δημόσιας συμπεριφοράς, πρέπει να αναρωτηθείς τι μπορείς να κάνεις γι’ αυτό.

Όσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μοιάζει να κινείται ανάμεσα σε δύο άκρα. Από τη μια θεωρεί ότι η κοινωνία είναι σε αφασία και πως δεν μπορεί να τον «καταλάβει». Αναζητεί λοιπόν λύσεις, θεραπείες. Είναι όμως σαν τον αφηρημένο επιστήμονα που έχει απέναντί του έναν βαριά ασθενή και του εξηγεί πόσο σημαντικές είναι οι επιστημονικές ανακαλύψεις και η νέα τεχνολογία που θα λύσουν το πρόβλημά του σε 40 - 50 χρόνια. Ο κ. Παπανδρέου δεν «πείθει» ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά όσο και αν κάποιοι τον παρηγορούν ότι θα έλθει η σειρά του, γιατί κανείς πρωθυπουργός στη μεταπολίτευση δεν κέρδισε τρίτη θητεία στη σειρά.

Αυτά για τους πολιτικούς αρχηγούς. Ο απλός πολίτης θα ήθελε όμως, γρήγορα ει δυνατόν, μερικές απαντήσεις. Τον ενδιαφέρει από πού προήλθαν εκείνα τα περιώνυμα 5,5 εκατοmμύρια ευρώ, γιατί θέλει κάποτε να ξέρει ποιος σπονσοράρει ποια εφημερίδα ή κανάλι. Οπως ακριβώς βλέπει στη φανέλα της ομάδας του ποιος τη σπονσοράρει, θα ήθελε να συμβαίνει το ίδιο με τα ΜΜΕ... Είτε ο σπόνσορας είναι εταιρεία πολεμικού υλικού, είτε κάποιος επιχειρηματίας που του αρέσει το σκοτάδι από διαστροφή, είτε, είτε... Θέλει ακόμη να μάθει αν η προφυλακισθείσα συμβασιούχος ήταν εργαλείο ενός μεγαλύτερου εκβιασμού με στόχο τον πρωθυπουργό και τους δικούς του ανθρώπους. Ενδιαφέρει ποιος μπορεί να κρύβεται στο παρασκήνιο: ένας ισχυρός επιχειρηματίας, ένα «βαθύ κράτος» που τώρα επιδίδεται σε εκβιασμούς, ένα νομικό γραφείο με παράδοση εκβιασμών, δύο ταλιμπάν ενός κόμματος εξουσίας ή απλά μια «τρελαμένη συμβασιούχος». Ο απλός πολίτης θέλει, τέλος, να μάθει αν και ποιος τα πήρε από τη SIEMENS, ασχέτως πότε συνέβη αυτό και σε ποιο κόμμα ανήκε.

Αν δεν δοθούν απαντήσεις από τη δικαιοσύνη, τις κρατικές υπηρεσίες και τους πολιτικούς μας ηγέτες, ο θυμός του μέσου πολίτη θα ξεπεράσει κάθε όριο. Και τότε μπορεί ο κ. Καραμανλής να νιώθει ανακούφιση που επιβιώνει και ο κ. Παπανδρέου να χαίρεται ότι μπορεί να έλθει η σειρά του, αλλά θα πέφτουν και οι δύο θεαματικά στις δημοσκοπήσεις και μαζί τους θα χαμηλώνει ο κοινός παρονομαστής αξιών σε αυτήν τη χώρα.

Να το πούμε απλά: αν κανείς δεν πάει φυλακή, αν όλα συγκαλυφθούν γιατί έτσι μόνο θα επιβιώσει το σημερινό πολιτικο-εκδοτικό σύστημα, μπορεί να βολευτούν πολλοί, αλλά το καζάνι που σήμερα βράζει στα καφενεία και τις γειτονιές κάπως, κάποτε θα «σκάσει».

http://news.kathimerini.gr

Μια εικόνα....

Οταν μας κλέβουν το μέλλον...

Tης Τανιας Γεωργιοπουλου

Πριν από λίγο καιρό φιλοξενήθηκα σε σπίτι φίλων στο Μόναχο. Ανοιχτοί και φιλικοί -αντίθετα από τις φήμες που θέλουν τους Γερμανούς ψυχρούς και απόμακρους- μου ξεκαθάρισαν ότι ένα «νόμο» του σπιτιού δεν έπρεπε να παραβιάσω. Τον τρόπο που διαχωρίζονται τα οικιακά απορρίμματα, πλαστικά, γυαλιά, χαρτικά και οργανικά, σε διαφορετικούς κάδους εντός σπιτιού, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία ανακύκλωσης στη συνέχεια. Η τοπική αστυνομία κάνει συχνά εφόδους στα σπίτια, για να τσεκάρει αν χωρίζεις σωστά τα σκουπίδια σου. Αν όχι, σου κόβει γερό πρόστιμο», με πληροφόρησαν.

Είχα ξεχάσει αυτό το περιστατικό, άλλωστε σε σχέση με όσα συμβαίνουν εδώ, περιβαλλοντικά, η Γερμανία ήταν κάτι σαν επίσκεψη σε άλλο πλανήτη, όταν εντόπισα γείτονα να πετάει τη σακούλα σκουπιδιών στον μπλε κάδο όπου συγκεντρώνονται οι συσκευασίες που προορίζονται για ανακύκλωση. Οταν τόλμησα να τον ρωτήσω «γιατί», έλαβα την αποστομωτική απάντηση. «Γιατί έτσι μου κάνει κέφι. Εσένα τι σε νοιάζει»;

Με νοιάζει βέβαια για πολλούς λόγους: Γιατί οι ενέργειες του καθενός από εμάς, εφόσον χρειάζεται να μοιραζόμαστε την ίδια γειτονιά, πόλη, χώρα, επηρεάζουν και τη ζωή των υπολοίπων. Γιατί όταν εγώ υπακούω σε κάποιους κανόνες ώστε να μπορεί να λειτουργήσει αυτή η κοινωνία, θα προτιμούσα και οι άλλοι να κάνουν το ίδιο. Γιατί όσο περνάει από το χέρι μου, θα ήθελα και η επόμενη γενιά να μπορεί να ζήσει σε αυτόν τον πλανήτη τουλάχιστον στις ίδιες συνθήκες με αυτές που έζησα εγώ αν όχι καλύτερες. Γιατί αν δεν φτάσουμε τους στόχους που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση όσον αφορά την ανακύκλωση, θα πληρώσουμε πρόστιμο ως χώρα, το οποίο όμως θα επιβαρύνει τον καθένα από εμάς.

Θα ήμουν βέβαια αφελής αν πίστευα ότι αυτά τα επιχειρήματα μπορούν να πείσουν κάποιον που συμπεριφέρεται όπως του κάνει κέφι και μάλιστα υπερασπίζεται αυτό του το δικαίωμα. Η εκπαίδευση θα μπορούσε να λειτουργήσει βοηθητικά, αλλά θα χρειαζόταν να περάσουν μία ίσως και δύο γενεές για να αποδώσει καρπούς.

Καθώς λοιπόν «το πιο δύσκολο πράγμα είναι να αλλάξουν οι νοοτροπίες», η νομοθεσία θα μπορούσε να βοηθήσει τη χώρα να κάνει ένα βήμα μπροστά, παρά τις αντιστάσεις ή τις αδράνειες της κοινωνίας, διαπαιδαγωγώντας τους πολίτες -γιατί όχι;- στα βήματα της Γερμανίας.

Θα μπορούσε, με λίγα λόγια, να προβλέπονται συγκεκριμένες ποινές- πρόστιμα για την παραβίαση περιβαλλοντικών κανόνων και υποχρεώσεων.

Ετσι θα γίνει σαφές ότι η τήρησή τους δεν είναι οικειοθελής παραχώρηση προς το κακόμοιρο το περιβάλλον που υποφέρει, από όποιον έχει καλή διάθεση, αλλά αναγκαία και επιβεβλημένη συνθήκη. Αν η ανακύκλωση, για παράδειγμα, συνιστάται αλλά δεν επιβάλλεται, είναι σαφές ότι πολλοί θα επιλέξουμε τον εύκολο δρόμο. Bέβαια, η θεσμοθέτηση υποχρεωτικών περιβαλλοντικών κανόνων για τους πολίτες προϋποθέτει ότι κάποιος θα αναλάβει το περίφημο «πολιτικό κόστος» να διδάξει απρόθυμους συχνά μαθητές, ότι κοντά στις άλλες, υπάρχουν και οι περιβαλλοντικές παραβάσεις.

Αφού όμως το να κλέβεις πορτοφόλια θεωρείται αξιόποινη πράξη, γιατί να μην ισχύει το ίδιο και όταν κλέβεις το μέλλον της επόμενης γενιάς σε αυτόν τον πλανήτη;

http://news.kathimerini.gr

Αντίδραση ΕΚΠΟΙΖΩ για τη νέα τιμολογιακή πολιτική στα μέσα μεταφοράς

«Σε μία Αθήνα μονίμως μποτιλιαρισμένη από την αλόγιστη χρήση του ΙΧ αυτοκινήτου και, κατά συνέπεια, ασφυκτιούσα από τους ρύπους, με παλαιά και συχνά ρυπαρά λεωφορεία, με δρομολόγια συχνότητας των 15, 20 ή 30 λεπτών, που λόγω κυκλοφοριακού γίνονται και 45λεπτα και ωριαία, το πρώτο μέτρο που εξαγγέλλει το Υπουργείο Μεταφορών, για να πείσει τους Αθηναίους να αφήσουν το ΙΧ και να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, είναι ο διπλασιασμός της τιμής των εισιτηρίων». Αυτό επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής αντιδρώντας στην απόφαση του υπουργείου για αλλαγή της τιμολογιακής πολιτικής στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

«Ο διπλασιασμός του κόστους των εισιτηρίων για το 70% σχεδόν των επιβατών μέσων μαζικής μεταφοράς θα έχει ως συνέπεια την οικονομική αιμορραγία των πιο αδύναμων οικονομικά, ενώ θα προτρέψει πολλούς να συνεχίσουν και να καθιερώσουν την χρήση του ΙΧ», εκτιμά η ΕΚΠΟΙΖΩ. Τονίζει επίσης ότι η ανακοινωθείσα μείωση στην τιμή της ετήσιας και μηνιαίας κάρτας κατά 8% «είναι απλώς η προσπάθεια να χρυσώσουν το χάπι της πρωτοφανούς αύξησης κατά 100%, η οποία αύξηση έχει καθαρά εισπρακτικό χαρακτήρα».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Χωρίς σχόλιο...

Βράβευση οδηγών λεωφορείων της ΕΘΕΛ για την κοινωνική τους προσφορά

Στη φιλοδοξία του υπουργείου για δημιουργία «πράσινων μεταφορών» αναφέρθηκε ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας σε εκδήλωση της ΕΘΕΛ, στην οποία βραβεύθηκαν δύο οδηγοί για την κοινωνική τους προσφορά, καθώς και τα παιδιά των υπαλλήλων της εταιρείας που πέτυχαν σε ΑΕΙ της χώρας και αρίστευσαν ως μαθητές της Γ' Λυκείου.

Αναφερόμενος στις βραβεύσεις των δύο οδηγών και των νέων παιδιών, ο κ. Χατζηδάκης επισήμανε ότι στη σημερινή υλιστική κοινωνία αγνοούμε άλλες σημαντικές παραμέτρους της ζωής που μας οδηγούν στη διάκριση και δεν σχετίζονται με την οικονομική επιτυχία.

Στο στόχο της ΕΘΕΛ για σύγχρονες και ασφαλείς συγκοινωνίες αναφέρθηκε ο πρόεδρός της Νικόλας Τσαμπαρλής και επαίνεσε τις πρωτοβουλίες του ΓΓ του υπουργείου Σίμου Σιμόπουλου ώστε να οδηγηθεί η ΕΘΕΛ στην κορυφή των επιχειρήσεων με πρωτοβουλίες που προστατεύουν το περιβάλλον.

Στον κόπο που καταβάλλουν χιλιάδες εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες αναφέρθηκε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Γιώργος Στεργίου.

Στη συνέχεια, βραβεύθηκε ο Λεωνίδας Δημακόπουλος που το βράδυ της 1ης Δεκεμβρίου 2007 έσωσε τη ζωή του νεαρού Θεμιστοκλή Πράπα, ο οποίος είχε εγκλωβισθεί στο οικογενειακό αυτοκίνητο μετά από ατύχημα. Ο πατέρας του, βαριά τραυματισμένος, στη θέση του οδηγού, δεν μπορούσε να αντιδράσει. Οδηγώντας στη γραμμή Α2 ο κ. Δημόπουλος, αντί για την επιβράβευση, αντιμετώπισε εκείνο το βράδυ την έντονη αποδοκιμασία και τις αντιδράσεις επιβατών διότι με την πράξη του τους είχε καθυστερήσει.

Ο συνάδελφός του, Παναγιώτης Βίτσας, στις 16 Απριλίου 2007 βοήθησε ανάπηρο αλλοδαπό, που δεν μπορούσε να επιβιβασθεί στο λεωφορείο της γραμμής Χ94 για το αεροδρόμιο Σπάτων, παίρνοντάς τον αγκαλιά κατά την επιβίβαση και την αποβίβασή του. Λίγους μήνες αργότερα, στις 27 Σεπτεμβρίου, ο κ. Βίτσας βοήθησε μια εγκυμονούσα που έχασε τις αισθήσεις της μέσα στο λεωφορείο. Της πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες και η γυναίκα συνήλθε.

Πέρα από τους δύο εξαίρετους οδηγούς, στην εκδήλωση βραβεύθηκαν 44 παιδιά υπαλλήλων που πέτυχαν σε ΑΕΙ και είχαν αριστεύσει ως μαθητές.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Είμαστε γελοία χώρα....γελοίοι άνθρωποι.

Αντιδρούν οι εργαζόμενοι στα μεταμεσονύχτια δρομολόγια

Από μεθαύριο φιλοδοξεί (Τεράστιες φιλοδοξίες..μεγαλόπνοα σχέδια!) ο ΟΑΣΑ να ξεκινήσει τη δίωρη μεταμεσονύκτια λειτουργία του μετρό και του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου τις Παρασκευές και τα Σάββατα, αλλά μην είστε σίγουροι (Αβεβαιότητα..Ζήσε τη περιπέτεια σου στην Ελλάδα..Ποτέ δεν ξέρεις τίποτα!) πως θα βρείτε σταθμούς ανοιχτούς και συρμούς σε κυκλοφορία.

Οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να αντιδρούν στην προοπτική της επέκτασης του ωραρίου και προσανατολίζονται στη λήψη απόφασης με την οποία θα αρνηθούν την παροχή εργασίας (Ενωμένη και Δυνατή Εργατιά διεκδίκησε τα δικαιώματά σου(?)). «Η άρνησή μας είναι σαφής (Αλοίμονο..σαφέστατη!), δεν θα εργαζόμαστε το βράδυ μετά το ωράριο που ήδη ισχύει (αν θέλετε και κανένα ομαδικό ρεπό μέσα στη βδομάδα..το συζητάμε!)» δηλώνει στην «Ε» ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο Σπ. Βασιλάκης. «Το υπουργείο και ο ΟΑΣΑ αποφάσισαν την παράταση μόνοι τους (Άκου εκεί...ένα Υπουργιάκι θα μας πεί πόσες ώρες θα δουλέψουμε..Μα πού τα είδατε αυτά?? Ντροπή!). Εχουμε εκφράσει ξεκάθαρα τις αντιρρήσεις μας και η στάση μας δεν είναι θέμα πρόσθετων αμοιβών (Απλά δεν θέλουμε..ούτε λεφτά θέλουμε..ούτε νέες προσλήψεις..απλά δεν γουστάρουμε!)» προσθέτει.

Σήμερα τα τελευταία δρομολόγια του μετρό φτάνουν στους ακραίους σταθμούς του δικτύου (Αγ. Αντώνιος, Αγ. Δημήτριος,(τόσοι Άγιοι και σωτηρία καμιά!!) Αιγάλεω και Δουκ. Πλακεντίας) γύρω στις 12.30 το βράδυ, ενώ το πρώτο πρωινό δρομολόγιο πραγματοποιείται στις 5.30. Διαφοροποιημένη είναι η κατάσταση στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, όπου το πρώτο δρομολόγιο πραγματοποιείται στις 5 το πρωί, ενώ οι τελευταίοι συρμοί φτάνουν στην Κηφισιά και τον Πειραιά στη 1 και τη 1.30 τη νύχτα αντίστοιχα. Πρακτικά η δοκιμαστική μεταμεσονύκτια λειτουργία που ανακοίνωσε ο ΟΑΣΑ μεταφράζεται σε επιμήκυνση του ωραρίου κατά 1.30 ώρα το πολύ (Τί λες ρε παιδί μου? Τόοοοσο πολύ!!), ωστόσο οι εργαζόμενοι επισημαίνουν πως για τους ίδιους αυτή η ρύθμιση σημαίνει πως οι τελευταίοι συνάδελφοί τους (Το λεγόμενο και "γερμανικό νούμερο") θα επιστρέφουν σπίτι γύρω στις 3 τα ξημερώματα (Μαθήματα Συναδελφικής Αλληλεγγύης...).

«Από την ώς τώρα εμπειρία μας η ζήτηση τη νύχτα είναι μηδαμινή, έχουμε ελάχιστους επιβάτες (πληρώνομαι για "securitas", ταμείας, μηχανοδηγός, σταθμάρχης αλλά επειδή βαριέμαι...κάνω και λίγο Στατιστική, Συγκοινωνιολογία κλπ)», λέει ο Σπ. Βασιλάκης, ενώ συνάδελφοί του τονίζουν πως ακόμα και σήμερα υπάρχουν περιστατικά βανδαλισμών στους συρμούς τις νυχτερινές ώρες, κυρίως λόγω της ουσιαστικής απουσίας μέτρων ασφαλείας (δηλαδή τα ουσιαστικά μέτρα ασφαλείας λείπουν ούτως ή άλλως και για τα ωράρια που ισχύουν τώρα?? ). Οι εργαζόμενοι εκτιμούν (..και Εκτιμήσεις οι Πανεπιστήμονες!!) πως το πείραμα (σιγά μη μεταλλαχτείτε κιόλας γελοίοι....) της μεταμεσονύκτιας λειτουργίας θα επιβαρύνει τον ΗΣΑΠ και την ΑΜΕΛ (εταιρεία λειτουργίας του μετρό) με μισό εκατ. ευρώ μηνιαίως (Υπάρχει κάποια σχετική οικονομική ανάλυση?? 12 ώρες το μήνα / 500.000€ = 41.666€/ώρα??), ενώ η ίδια η ΑΜΕΛ εμφανίζεται να προσδιορίζει το πρόσθετο κόστος για την ίδια στα 300.000 ευρώ (..άρα και Οικονομολόγοι και Manatzers οι εργαζόμενοι...η ΑΜΕΛ δεν ξέρει!!). Σημειώνεται (Από ποιούς??) πως τόσο οι εταιρείες όσο και το υπουργείο Μεταφορών (..σιγά μωρέ και ποιοί είναι αυτοί??) εκτιμούν πως το πείραμα θα αποτύχει (..τότε γιατί δεν το αφήνουν να κριθεί δια της αποτυχίας του???) και επικαλούνται σχετικές έρευνες (Μυστικές??), που κατά τις ίδιες πηγές δείχνουν πως το ενδιαφέρον του κοινού είναι περιορισμένο (Πότε ζήτησαν τη "Βοήθεια του κοινού" και δεν ήμουν εκεί ??).

Σύμφωνα με εκπροσώπους των δύο σωματείων οι εργαζόμενοι αναμένεται σήμερα να αποσαφηνίσουν (...Τί να αποσαφηνίσουν..αφού είναι σαφέστατοι!) τη στάση τους, ωστόσο ΟΑΣΑ και υπουργείο εξακολουθούν να επιμένουν (Σημειώστε κάπου την ημερομηνία..) πως η επέκταση του ωραρίου (Όλο επεκτάσεις αυτό το ΜΕΤΡΟ!!) θα εφαρμοστεί κανονικά για το Φεβρουάριο και το Μάρτιο.

ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΜΟΥΡΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/01/2008
...σχόλια (Ψυχάκιας)

(!) Τίτλος ανάρτησης και φωτογραφίες.....αποτέλεσμα κοινωνικό-ψυχολογικών διαταραχών και ψυχώσεων του Ψυχάκια.

(!!) Βλέπε παλαιότερες αναρτήσεις υπό την ετικέτα ΜΕΤΡΟ.

Ελάτε όλοι μαζί.....

...ανέραστοι και αγάμητοι συμπολίτες. Απολαύστε τον ακριβοπληρωμένο θίασο που σας παρέχει όλα όσα ονειρεύεστε να αποκτήσετε αλλά δεν σας "κάθονται" γιατί δεν έχετε καταφέρει να γνωρίσετε το "σωστό άνθρωπο" στη "σωστή καρέκλα". Μόλις σχολάσετε λοιπόν κατά τις οκτώ το βράδυ, βάλτε τις άνετες ζεστές παντοφλίτσες σας και ανοίξτε τη τηλεόραση παρέα με ένα ζεστό πιάτο φαΐ από τα χέρια της γυναικούλας σας με την οποία μαλώνετε 8 ημέρες την εβδομάδα γιατί δεν σας φτάνουν τα 1000€ για να ζήσετε...αλλά και γιατί ποτέ δεν κατάφερε να μοιάσει στη Στεφανίδου, πείτε στο παιδί σας να το βουλώσει για να ακούσετε τη Στάη να σας "κοιτάει".
Απολαύστε το εγχώριο πορνό της 35αράς που παραδίδεται απροστάτευτη στον προϊστάμενο της ενώ η ίδια βιντεοσκοπεί την στιγμή της "αφόρητης εκμετάλλευσης" για να "δεί" μια άσπρη ημέρα στο HolyWood. Ταυτιστείτε με τον μηχανόβιο Τριανταφυλλόπουλο (όταν βαριέται να πάρει τη Porsce) ο οποίος θα "τιμωρήσει" τον μεγάλο δημοσιογράφο THEMO για την απάνθρωπη συμπεριφορά του..Αν το σκατόπαιδο δεν σκάει στείλτε το να αγοράσει το Πρώτο Θέμα μπας και προλάβετε να δείτε τις φωτογραφίες..αν δεν τις προλάβετε μη στεναχωριέστε..βάλτε NOVA με 29€ το μήνα.
Αν όλη αυτή η δόση ενημέρωσης δεν σας φτάσει....μάλλον έχετε πάρει υπερβολική δόση VIAGRA,
ψάξτε λοιπόν στα κανάλια και η ορμή σας θα σβήσει ακούγοντας Κωστάκη και Γιωργάκη να μαλώνουν για το ποιος είναι πιο "διάφανος". Αφού λοιπόν κάνατε SEX αγάμητοι συμπολίτες και ενημερωθήκατε για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας και την πάταξη της διαφθοράς αγαπητοί αγράμματοι καραγκιόζηδες, ήρθε η ώρα του αθλητισμού...πανέμορφες πρώην αθλήτριες σας βάζουν στο,,,γήπεδο.

"Πάρτα ρε γαύρε, με 4 έπρεπε να φύγεις απο το σπίτι σου!!"

"Τί λες ρε μαλάκα Βάζελε, σε χάλασαν 3 τετατετ του Κόβα(σεβιτς) με τον Τελευταίο των Μοικανών ;"

"Τί λέτε ρε χαμένοι εκεί κάτω στη 2η και 3η θέση, AEKάρα ρε ΑΕΚάρα!!".

.....ελάτε φτάνει, μή κάψετε και τίποτα μυώνες, αρκετά γυμναστήκατε...

...έφτασε η ώρα...εξουθενωμένοι πρέπει να πέσετε στο κρεβάτι...η εγχώρια σαπουνοτσοντόπερα έλαβε τέλος για σήμερα.. αύριο πάλι τα ίδια θα έχει...πέσε τώρα στο κρεβατάκι σου με τον συνάνθρωπο που έπρεπε να παντρευτείς..το "βρεγμένο" βρακάκι" σου, από τις υπερβολικές δόσεις δύναμης, εξουσίας, φράγκων, "ομορφιάς" και τσόντας..και αύριο αφού "ικανοποιήσει" το αφεντικό τις "εργατερωτικές ορέξεις" του πάνω σου απολαμβάνοντας το σιωπηλό, σχεδόν ερωτικό, χαμόγελό σου..ξαναγύρνα σπίτι να φαντασιωθείς ότι είσαι Δημοσιογράφος ότι μπορείς να φτάσεις μέχρι Υπουργός ή ακόμα και Πρωθυπουργός ή ακόμα καλύτερα Γενικός Γραμματέας....και τότε θα τους έδειχνες εσύ...στο καναπέ...στη Βουλή...στα ΤηλεWindows....παντού....γιατί είσαι ο καλύτερος ρε αποτυχημένε ευνούχισμένε ηδονοβλεψία ...αλλά απλά είσαι άτυχος..δεν είχες την ευκαιρία σου!!

Υπερισχύει η ποδοσφαιρική περιγραφή και ανάλυση...

Tου Σταμου Ζουλα

Ας υποθέσουμε ότι στο ποδοσφαιρικό μας πρωτάθλημα όλα τα παιχνίδια των «αιωνίων αντιπάλων» κρίνονταν με την παντελή αδυναμία της μιας ομάδος να επιτύχει τέρμα και την επιρρέπεια της άλλης να σημειώνει αλλεπάλληλα αυτογκόλ. Το τι θα συνέβαινε στην περίπτωση αυτή είναι απολύτως βέβαιον. Οι φίλαθλοι θα εγκατέλειπαν τα γήπεδα, αποδοκιμάζοντας έντονα τους αντιπάλους, για την ανικανότητά τους, ή –ακόμη χειρότερα– καθυβρίζοντάς τους, υποψιαζόμενοι ότι τα παιχνίδια τους είναι σικέ. Ας με συγχωρήσουν οι αναγνώστες της «Κ» για τον «ανίερο» παραλληλισμό, αλλά αυτό το ποδοσφαιρικό φαινόμενο παρατηρείται στα πολιτικά μας πράγματα καθ’ όλο το διάστημα του μετεκλογικού τετραμήνου. Σύμφωνα δε με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι ψηφοφόροι αντιδρούν, όπως θα έπρατταν και οι φίλαθλοι. Εγκαταλείπουν με απογοήτευση ή και αγανάκτηση τους δύο «αιώνιους αντιπάλους», αμφισβητώντας έντονα τον διπολισμό.

Με τα δεδομένα αυτά, οι σημερινές «Διαπιστώσεις» θα επιμείνουν στην ποδοσφαιρική περιγραφή και ορολογία των πολιτικών μας πραγμάτων κατά το μετεκλογικό τετράμηνο. Και τούτο δεν αποτελεί ένδειξη περιφρονήσεως της Πολιτικής, αλλά προσπάθεια του υπογράφοντος να εκφράσει, όσο μπορεί πιστότερα, τα αισθήματα του κοινού ψηφοφόρου. Οι κακές εμφανίσεις, λοιπόν, της Ν.Δ. άρχισαν αμέσως μετά την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. Τέσσερις - πέντε παίκτες που είχαν χρησιμοποιηθεί ως βασικοί κατά την προηγούμενη περίοδο δυσανασχέτησαν οργισμένα διότι δεν συμπεριελήφθησαν στη νέα ενδεκάδα. Αντί να καθίσουν στον πάγκο, ως εκτός φόρμας αναπληρωματικοί, άρχισαν να βρίζουν και να απειλούν τον προπονητή, που έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη σύνθεση και την απόδοση της ομάδος. Κάτι ανάλογο έπραξαν και μερικοί άλλοι νέοι παίκτες, οι οποίοι, καίτοι δεν είχαν αγωνισθεί ποτέ στο πρωτάθλημα, θεωρούσαν αυτοδίκαιη τη συμμετοχή τους στην πρώτη ενδεκάδα. Ετσι άρχισε να κλονίζεται και η εμπιστοσύνη των φιλάθλων για τη σύμπνοια και τη συνενοχή της ομάδος.

Ομως, τα σοβαρά λάθη συνεχίσθηκαν και μέσα στο γήπεδο. Ενας παίκτης, στον οποίο είχε ανατεθεί κεντρικός ρόλος, βρέθηκε υπό την επήρεια απαγορευμένων ουσιών και δέχθηκε κόκκινη κάρτα. Οπως ήταν επόμενο, αντικαταστάθηκε αμέσως, αλλά ταυτόχρονα χρειάσθηκε να αλλάξει και το σύστημα της ομάδος. Από επιθετικό έγινε αμυντικότερο. Η δικαιολογία επίσης του παίκτη ότι η πράξη του δεν διέφερε από την κοινή συμπεριφορά, όχι μόνον δεν θεωρήθηκε ελαφρυντικό, αλλά, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε γενικότερα ερωτήματα για την ποιότητα του παιχνιδιού και την αξιοπιστία της ομάδος.

Ενα άλλο και εξίσου σοβαρό κρούσμα αποκαλύφθηκε προ ημερών. Κάποιος παίκτης της ομάδος, στον οποίο είχε ανατεθεί δευτερεύων ρόλος με την εντολή απλώς να μοιράζει παιχνίδι, άρχισε να παίζει λίμπερο και να αλωνίζει το γήπεδο. Το κακό είναι ότι οι παράγοντες και ο προπονητής άργησαν πολύ να διαπιστώσουν το ατομικό παιχνίδι του παίκτη και τη ζημιά που προκαλούσε στην ομάδα. Τον αντικατέστησαν μάλιστα όχι εξ αιτίας της συμπεριφοράς του στο γήπεδο, αλλά επικαλούμενοι έκλυτο και αντιαθλητικό ιδιωτικό βίο.

Η κατάσταση στο αντίπαλο στρατόπεδο είναι ακόμη χειρότερη. Αμέσως μετά την αποτυχία στο προηγούμενο πρωτάθλημα, φίλαθλοι, παράγοντες και παίκτες εστράφησαν εναντίον του προπονητού. Την ίδια στιγμή αυτοπροτάθηκαν ως υποψήφιοι, δύο νέοι προπονητές. Δεν εγγυήθηκαν όμως ούτε την αλλαγή συστήματος παιχνιδιού ούτε την εντατικότερη προπόνηση ούτε την ανανέωση της ομάδας με την ανεύρεση νέων και ικανών παικτών. Οπως ήταν επόμενο, μέσα σε λίγες εβδομάδες οι δύο αυτοί υποψήφιοι έπαψαν να θεωρούνται φερέλπιδες και χρέη νέου προπονητού ανέλαβε ο... προηγούμενος. Ετσι, το παλαιό και νικηφόρο σύνθημα ότι η ομάδα «ξέρει, θέλει και μπορεί» εξακολουθεί να παραφράζεται στο γήπεδο με την κραυγή «θέλει, αλλά δεν ξέρει, ούτε μπορεί».

Η νέα θητεία του παλαιού προπονητού επιβαρύνεται, όμως και μ’ ένα πρόσθετο στοιχείο. Ο ένας εκ των δύο αποτυχόντων υποψηφίων διατείνεται ότι ελέγχει το 40% της ομάδος, διεκδικώντας ανάλογη συμμετοχή στη σύνθεση και στον τρόπo παιχνιδιού. Η συμπεριφορά αυτή, όπως συμβαίνει πάντοτε στο ποδόσφαιρο, εξωθεί τον υπεύθυνο της ομάδας σε αυστηρά μέτρα πειθαρχίας, όπως είναι η διαγραφή παικτών και παραγόντων ή ακόμη και η αποκήρυξη των φανατικών φιλάθλων που υποστηρίζουν τους αμφισβητίες του. Με τον τρόπο αυτόν, όμως, η δυνατότητα της ομάδος πιθανώς θα μειωνόταν κατά 40%, ενώ αντίστοιχα θα περιορίζονταν και οι ελπίδες για την κατάκτηση του νέου πρωταθλήματος.

Κάπως έτσι η ανανεωθείσα θητεία του προπονητού διολισθαίνει συνεχώς και περισσότερο στην ατολμία, στην αβουλία και στην αδράνεια. Οι μόνες οδηγίες που δίνει στους παίκτες του είναι να εκμεταλλεύονται τα λάθη των αντιπάλων τους. Να αξιοποιούν τα κενά, τα φάουλ και τις στημένες φάσεις. Να αντεπιτίθενται μόνον όταν κάποιοι αντίπαλοι παίκτες βρίσκονται στο έδαφος, να διαμαρτύρονται σε κάθε σφύριγμα της διαιτησίας, να αγνοούν κάθε ορισμό και έννοια του fair play.

Oι περισσότεροι φίλαθλοι συμφωνούμε ότι με τέτοια τακτική σπάνια κερδίζεται ένα κρίσιμο παιχνίδι και σπανιότερα μια ομάδα μπορεί να αναδειχθεί πρωταθλήτρια. Ωστόσο, όπως προαναφέραμε, η κοινή αυτή αντίληψη αναιρείται στην περίπτωση που το αποτέλεσμα της αναμετρήσεως κρίνεται κατά κανόνα και όχι κατ’ εξαίρεση, όπως συμβαίνει έως τώρα στο ποδόσφαιρο, στα αυτογκόλ. Από τη στιγμή που η εξαίρεση αρχίζει να μεταβάλλεται σε κανόνα· όταν οι φίλαθλοι διαπιστώσουν ότι οι ομάδες τους σέρνονται και παραπαίουν στο γήπεδο, σε πρώτη φάση θα κραυγάσουν το γνωστό «Παίχτε μπάλα ρέεε». Στη συνέχεια, όμως, είναι βέβαιον ότι θα «εκτραπούν» σε ομόθυμες αποδοκιμασίες και των δύο αντιπάλων, εγκαταλείποντας με απογοήτευση ή και με αγανάκτηση το γήπεδο...

Πηγή: news.kathimerini.gr

«Είσαι ένοχος μέχρι να κηρυχθείς αθώος»

Tου Aλεξη Παπαχελα

Κάθε φορά που ξεσπά ένα σκάνδαλο (με ή χωρίς εισαγωγικά) εμείς οι δημοσιογράφοι μοιάζουμε πολύ με κοπάδι άγριων σκυλιών. Μυρίζουμε όλοι μαζί το αίμα, τρέχουμε πίσω από άλλους κυνηγώντας το πρώτο σκυλί στη σειρά και βεβαίως δεν έχουμε την πολυτέλεια να σταθούμε για δύο λεπτά και για να αναρωτηθούμε πού πάμε και τι κυνηγάμε. Η αγωνία μας είναι να μην χάσουμε την είδηση, να είμαστε οι πρώτοι, παραλύει κάθε ίχνος λογικής. Αν κάποιος κάτσει άλλωστε στη γωνία και περιμένει διατρέχει τον σοβαρό κίνδυνο να τον κατηγορήσουν οι υπόλοιποι ή ότι κάτι συγκαλύπτει ή ότι παίζει κάποιο παιχνίδι.

Εχουμε δει αυτό το έργο να παίζεται πολλές φορές. Με τα «φρουτάκια» μπήκαμε σε μια ξέφρενη καμπάνια εναντίον του ψυχαγωγικού αυτού... θεσμού της επαρχίας λες και ήταν τον Νο1 πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Με την υπόθεση Πάχτα εξολοθρεύθηκε μια ομάδα πολιτικών χωρίς ποτέ να αποδειχθεί ότι υπήρχε πράγματι κάτι παράνομο ή ένα σκάνδαλο. Το ίδιο συνέβη με τον θάνατο του διοικητή του ΙΚΑ Βαρθολομαίου. Επί μέρες κάποιοι ωρύοντο, κυρίως στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, πως θα προκύψουν πράγματα και θαύματα από το άνοιγμα των λογαριασμών του, ότι κρυβόταν κάποιο φοβερό σκάνδαλο πίσω από το συμβάν κ.λπ. Εχει περάσει πολύς καιρός και δεν προέκυψε τίποτα. Ουδείς όμως διενοήθη να ζητήσει συγνώμη από την οικογένειά του. Το ίδιο συνέβη και τώρα. Τα πρωτοσέλιδα «φώναζαν» για τα δισεκατομμύρια που διαχειριζόταν ο κ. Ζαχόπουλος, αλλά και πάλι σοβαρό οικονομικό σκάνδαλο δεν έχει προκύψει. Αναρωτιέμαι, όταν κάτσει η σκόνη και εφοσον αποδειχθεί ότι πέραν της συνήθους φυαλότητος δεν υπήρχε πραγματικό σκάνδαλο στον φάκελο Ζαχόπουλου αν κάποιος θα διανοηθεί να ζητήσει συγνώμη.

Επιβεβαιώνεται, πάντως, στις μέρες μας πως για τα ΜΜΕ ισχύει το αντίθετο από εκείνο το περίφημο μότο της αμερικανικής Δικαιοσύνης, εδώ «είσαι ένοχος μέχρι να κηρυχθείς αθώος» με τη διαφορά πως κανείς δεν θα το μάθει όταν αθωωθείς γιατί απλά το θέμα δεν θα πουλάει πια...

Κάποια στιγμή εμείς οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να κάτσουμε μόνοι μας να αναλογισθούμε αν κάνουμε κάτι λάθος στο κυνήγι της «είδησης». Το ίδιο και οι πολιτικοί. Γιατί είναι ασφαλώς εύκολο να κάνεις αντιπολίτευση ή και να κερδίσεις εκλογές με τέτοια ΜΜΕ. Είναι όμως αδύνατον και να κυβερνήσεις με τέτοια ΜΜΕ, γιατί αυτό που σε βόλευε ως εύκολο πολιτικό δηλητήριο για τον αντίπαλο τρώει το δικό σου πολιτικό κεφάλαιο με ραγδαίο ρυθμό όταν κυβερνάς. Ο κίνδυνος πάντως για τα ΜΜΕ είναι ότι από την υπερβολή μας, από τη μανία να κάνουμε την «τρίχα τριχιά» κανείς δεν θα μας πιστεύει όταν θα έλθει η ώρα να αποκαλυφθεί μία όντως κρίσιμη ιστορία. Ο άλλος πάλι κίνδυνος είναι πως αν αντί για ένα DVD κληθούμε να χειρισθούμε μια μείζονα εθνική κρίση θα οδηγήσουμε τον τόπο με χαρακτηριστική ευκολία σε κάποια δύσκολη ατραπό. Οπως άλλωστε συνέβη με την ιστορία των Ιμίων πριν από δώδεκα χρόνια, όταν ο λαϊκισμός και η υπερβολή των ελληνικών ΜΜΕ σε αγαστή συνεργασία με τα αντίστοιχα ένστικτα των Τούρκων συναδέλφων είχαν τη γνωστή κατάληξη...

Πηγή: news.kathimerini.gr

...τα νούμερα κάνουν τη διαφορά!

Κάποτε είχα γράψει σε ένα φίλο "...τα νούμερα κάνουν τη διαφορά!".

Γιατί το θυμήθηκα σήμερα;

Επειδή σήμερα από τις 07:14 άκουγα συνέχεια νούμερα (αλλά και "νούμερα") και συνειδητοποίησα (πάλι εκ των υστέρων) ότι η ζωή μας είναι γεμάτη από νούμερα, η ζωή μας είναι νούμερα, αριθμοί, σαν μια εξίσωση ......

Η.μ: 11/9/2001, 07/9/1999, 06/01/08, 17/01/76 Ηλικίες: 5, 10 , 23, 32, 45, 60 ετών, Μισθοί: 600€ 1500€ 10.550€ , Δόσεις: 6, 12, 24 άτοκες, Κωδικοί, καρτών, συναγερμών, Αριθμοί αυτοκινήτων ΥΜΤ 4758, Αυτοκίνητα τιμών 15000€ 20000€ 100000€, 1400cc 1600cc 1800cc, ταχύτητες 50, 70, 90 120, 200 klm/h, χρόνος 10' 20'' 1, 2, 5, 8 ώρες, τηλέφωνα, λογαριασμοί, βαθμοί, σκορς, δάνεια 5, 10, 20,40, 100 ετών, σπίτια 150.000€ 5.000.000€, σεισμοί 4, 5, 6, 7 ρίχτερ, διάρκεια 5, 10, 15 δευτερόλεπτα όχι παραπάνω.....μπλά.....μπλά.....μπλά

Όπως θυμάμαι από το σχολείο, από τις "μαύρες" ώρες της άλγεβρας, κάποιους παράγοντες της "εξίσωσης" τους διαμορφώνουμε εμείς.....κάποιους τους ψάχνουμε (άγνωστοι Χ, Ψ κλπ), κάποιοι προκύπτουν και κάποιοι μα δίνονται ως δεδομένα..αδιαπραγμάτευτοι..καθοριστικοί...όλοι όμως "παίζουν" ως το τέλος...

...ας κάνουμε τις πράξεις λοιπόν....


....εύκολα βρίσκεις κάποιο αποτέλεσμα......

....πιο εύκολα όμως......γίνετε το λάθος!