Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008

Το «πανηγύρι των ζουρλών»

Κάποτε ο Γιάννης Φιλίππου είχε κάνει λόγο για το «πανηγύρι των ζουρλών» και κάθε φορά που παρακολουθούμε ένα ντέρμπι ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό τον θυμόμαστε και αναγνωρίζουμε πόσο δίκιο έχει... Δυστυχώς, για μια ακόμη χρονιά οι τελικοί των «αιωνίων» χαρακτηρίζονται από την ένταση, τον παραλογισμό, τις ακρότητες και τα επεισόδια...

Η εικόνα λοιπόν που παρουσιάζουν οι πρωταγωνιστές των τελικών γυρίζει το μπάσκετ καμιά 10αριά χρόνια πίσω... Γιατί, μπορεί οι επαγγελματίες παίκτες των δύο ομάδων να είναι πάνω απ’ όλα άνθρωποι, να ζουν την ένταση της στιγμής, αλλά είναι και επαγγελματίες που αμείβονται αδρά και καλώς ή κακώς αποτελούν πρότυπο για πολύ κόσμο. Η εικόνα του Τομάσεβιτς να αρπάζει από το λαιμό τον Γουντς και τον Αμερικανό να απαντάει με γροθιά επαγγελματία μποξέρ αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή και σίγουρα δεν τιμάει κανέναν από τους δύο.


Η εικόνα του Παναγιώτη Γιαννάκη, του ανθρώπου - σύμβολο για το ελληνικό μπάσκετ, να μπαίνει στο «τρυπάκι» των «αιωνίων» αντιπαραθέσεων και να... χτυπιέται στον πάγκο αποτελεί σοκ για όσους έχουν μεγαλώσει με τις μεγάλες στιγμές που έχει χαρίσει...


Η εικόνα των ανθρώπων που βρίζουν εν χορώ τον Γιαννάκη, τον ίδιο άνθρωπο που αποθέωναν πριν από 12 χρόνια, όταν η ομάδα τους έφτανε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη για το πόσο γρήγορα ξεχνάει ο όχλος... Αλλά τι να περιμένει κανείς από τον όχλο, όταν με άδεια της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, από τα μεγάφωνα του ΟΑΚΑ ακούγεται το τραγούδι του καραγκιόζη σε κάθε διαμαρτυρία του Γιαννάκη προς τους διαιτητές ή όταν ο Π. Γιαννακόπουλος ενισχύει την «οπαδική αρρώστια» αποκαλώντας ουσιαστικά «καραγκιόζη» τον ομοσπονδιακό τεχνικό!


Η εικόνα του Σχορτσανίτη, ο οποίος απάντησε με εξίσου απαράδεκτο τρόπο στις προκλήσεις της εξέδρας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ανθρώπων του Ολυμπιακού να τον ηρεμήσουν, δείχνει πως η κατάσταση έχει ξεφύγει... Ο «Σόφο» όχι μόνο απάντησε, αλλά για ένα πεντάλεπτο σχεδόν είχε ανοίξει διάλογο στη... νοηματική με την εξέδρα που προσπαθούσε να βγάλει τα απωθημένα της.
Και κάτι ακόμη... Τα «ευχαριστώ» των πρωταγωνιστών στον κόσμο «για την υπέροχη ατμόσφαιρα που δημιούργησαν» θα ήταν καλό να αποφευχθούν, γιατί αν οι πρωταγωνιστές είναι ευχαριστημένοι απ’ αυτή την ατμόσφαιρα, τότε μάλλον έχουν διαφορετική άποψη για το τι σημαίνει ένας αγώνας μπάσκετ...

Αρης Λαούδης
http://sports.e-go.gr

Στη δική μου γλώσσα; "Γελοία χώρα, γελοίοι άνθρωποι" !

Aαα και για να μην το ξεχάσω.....αν έχετε τη καλοσύνη ας μαζέψουμε κάνα φράγκο να ξελαμπικάρει το παλικαράκι της φωτογραφίας!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: